Niejawność postępowania upadłościowego

Nowelizacja prawa upadłościowego zakłada, iż więcej wniosków rozpatrywanych będzie na posiedzeniu niejawnym. Co to oznacza w praktyce? Przede wszystkim – mniej stresu związanego z koniecznością uczestnictwa w rozprawie przed właściwym Sądem. Z praktycznego punktu widzenia wiemy bowiem, iż wielu Wnioskodawców jest w ciężkim stanie psychicznym i ogólno-życiowym spowodowanym pętlą zadłużenia w jakie popadli.

W postępowaniu cywilnym jawność postępowania jest zasadą. Art. 9 kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że „rozpoznawanie spraw obywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej”. Oznacza to że wyłączenie jawności postępowania może nastąpić wyłącznie w przypadkach wskazanych w ustawie.

Jako przepis szczególny odnoszący się do postępowania upadłościowego należy wymienić art.  214. ustawy prawo upadłościowe, który brzmi: „Sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.” Oznacza to zasadę niejawności w postępowaniu o ogłoszeniu upadłości. Głównym celem takiego rozwiązania jest usprawnienie postępowania upadłościowego, dzięki czemu staje się ono mniej uporczywe dla osoby wnioskującej o upadłość.

Główną cechą charakterystyczną postępowania niejawnego jest udział wyłącznie osób wezwanych przez Sąd. Jak wskazuje orzecznictwo Sądu Najwyższego: „Zasada niejawności dotyczy postępowania upadłościowego, w tym postępowania poprzedzającego ogłoszenie upadłości i samego ogłoszenia upadłości, z tym zastrzeżeniem, że niejawność nie oznacza braku dostępności osób zainteresowanych do udziału w posiedzeniu sądu.”(Postanowienie SN z dnia 5 listopada 2004 r., III CK 27/04)