Uproszczona legalizacja samowoli budowlanej w praktyce

Uproszczona procedura legalizacji samowoli budowlanej została stworzona, aby zachęcić użytkowników niezalegalizowanych obiektów budowlanych do uregulowania ich stanu techniczno-prawnego, poprawiając tym samym bezpieczeństwo.

Opisana w art. 49f-49i uproszczona procedura legalizacji samowoli budowlanej dotyczy budynków, których budowa została zakończona co najmniej 20 lat przed wszczęciem postępowania legalizacyjnego. Opierając się na treści ustawy, postępowanie jawi się jako proste, dlatego klienci Kancelarii niejednokrotnie bywają negatywnie zaskoczeni wynikiem swoich pierwszych wniosków w sprawie.

Przede wszystkim, należy mieć na względzie, że odległej w czasie samowoli budowlanej zwykle towarzyszą dodatkowe okoliczności, takie jak braki w dokumentacji, czy dokonanie zgłoszenia lub otrzymanie decyzji, jednakże brak ostatecznego oddania obiektu – z tego względu każda próba zastosowania uproszczonej legalizacji samowoli budowlanej wymaga indywidualnego podejścia.

Elementem wspólnym i kluczowym dla wszystkich postępowań jest materiał dowodowy – należy w jak najlepszy sposób udokumentować upływ 20 lat od zakończenia budowy. W tym celu można wykorzystać dokumentację budowlaną, geodezyjną, zeznania świadków, czy nawet opinię biegłego. Ważnym jest, aby zgromadzić materiał dowodowy przed przystąpieniem do wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania – niemal zawsze konieczna jest współpraca Kancelarii ze specjalistami z innych dziedzin, jak geodezja czy szacowanie nieruchomości.

W ramach uproszczonej procedury legalizacji samowoli budowlanej nie wnosi się opłaty legalizacyjnej, która w przypadku zwyczajnej legalizacji potrafi osiągać wysokie kwoty. Z tego względu nadzór budowlany skrupulatnie weryfikuje spływające wnioski, starając się wychwycić próby skorzystania z opisywanej instytucji prawnej przez osoby nieuprawnione.