Uzgadnianie projektu decyzji o warunkach zabudowy
Wydanie decyzji o warunkach zabudowy wymaga uzgodnienia jej z właściwymi organami. Obowiązek uzyskania uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika z art. 60 ust. 1 oraz z art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 53 ust. 4 w.w. ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wymienionymi w tym przepisie podmiotami i w zakresie określonym tym przepisem.
Kiedy i z kim organ musi uzgadniać projekt decyzji o warunkach zabudowy
Organ występujący o uzgodnienie musi w pierwszej kolejności ustalić na podstawie dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie czy na terenie objętym wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy występuje okoliczność wymagająca uzgodnienia zgodnie z art. 53 ust. 4 lub zgodnie z przepisami odrębnymi. Przykładem takiego przepisu odrębnego jest art. 86 ust. 7 ustawy Prawo lotnicze zgodnie z którym Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego uzgadnia projekty miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, projekty planów ogólnych gmin, projekty decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz opiniuje projekty planów zagospodarowania przestrzennego województwa, dla terenów, na których jest planowane lub znajduje się lotnicze urządzenie naziemne oraz wyznaczono powierzchnie ograniczające zabudowę, pod względem bezpieczeństwa ruchu lotniczego i prawidłowego funkcjonowania lotniczych urządzeń naziemnych.
Uzgodnieniu podlega projekt decyzji o warunkach zabudowy, tj. sformalizowany dokument niemający jeszcze cech rozstrzygnięcia organu, ale wyrażający wszystkie ustalenia tego organu w zakresie warunków zabudowy. Dlatego, organ dokonuje uzgodnienia po przeprowadzeniu wszystkich czynności wyjaśniających w sprawie.
Tryb uzgodnień w procedurze z art. 106 Kpa i skutki braku uzgodnienia
Uzgodnień, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, a zażalenie na postanowienie wydane w tym trybie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dokonane.
Skontaktuj się z nami — krótko opisz sprawę, a my wrócimy z odpowiedzią i propozycją dalszych kroków.
- ✅ szybki kontakt
- ✅ konsultacje: Kraków i zdalnie
- ✅ doświadczeni prawnicy
Odpowiemy najszybciej jak to możliwe.
Uregulowana w art. 106 Kpa procedura – do której odwołuje się ustawodawca w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – reguluje zasady współdziałania organów przy załatwianiu indywidualnych spraw administracyjnych. Zgodnie z art. 106 ust. 1 Kpa obowiązek współdziałania organów musi wynikać z przepisu prawa i być podejmowany w wykonaniu obowiązku ustanowionego w prawie materialnym, a realizowanego w toku czynności procesowych prowadzonych w ramach postępowania administracyjnego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. To przepisy prawa materialnego ustanawiają obowiązek współdziałania i kształtują zakres właściwości organów w tym współdziałaniu. Przepis art. 106 Kpa reguluje wyłączenie zasady proceduralne tego współdziałania i sam w sobie nie może stanowić podstawy do współdziałania organów przy wydawaniu decyzji.
Zgodnie z art. 106 § 1 Kpa jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.
Konsekwencją regulacji wprowadzających obowiązek współdziałania jest sytuacja, w której organ orzekający w sprawie nie może oceniać samodzielnie wszystkich okoliczności sprawy, ale musi to czynić z pomocą innego organu. Natomiast organ współdziałający ma obowiązek zbadania sprawy pod określonym kątem i wyrażenia swojego stanowiska. Przy czym, każdy z organów współdziałających ma obowiązek podejmowania czynności w ramach swojej właściwości rzeczowej, miejscowej i instancyjnej. W orzecznictwie przyjmuje się, że organ współdziałający nie może wykroczyć poza granice czynności związanych z wydaniem opinii w przedmiocie określonym w ustawie.
Współdziałanie na podstawie art. 106 Kpa może zostać zrealizowane wyłącznie przed załatwieniem sprawy w formie decyzji, i nie ma możliwości wykonania tego obowiązku poprzez wyrażenie zgody na załatwienie sprawy w określony sposób po jej wydaniu (np. poprzez zatwierdzenie decyzji przez organ zobowiązany do zajęcia stanowiska).
Podjęcie decyzji bez wystąpienia o wyrażenie wymaganego ustawą stanowiska będzie powodowało jej kwalifikowaną wadę i spełniało przesłankę wznowienia postępowania wymienioną w art. 145 § 1 pkt 6) Kpa, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu.
Organ zajmujący stanowisko w procedurze współdziałania, w ramach nałożonego na niego obowiązku, nie jest stroną postępowania przed organem, który wystąpił o zajęcie stanowiska, i nie korzysta w nim z uprawnień strony, ale działa jako organ decyzyjny wydający w sposób władczy i jednostronny akt administracyjny w formie postanowienia. Przy czym, organ ten nie prowadzi postępowania w samodzielnej, odrębnej sprawie administracyjnej, ale zajmuje stanowisko w sprawie, która jest już zawisła przed innym organem administracji publicznej (w sprawie głównej). Organ współdziałający w ramach swojej właściwości i kompetencji będzie zatem wyłącznie oceniał dopuszczalność wydania decyzji w sprawie głównej wyrażając wiążące stanowisko co do niektórych okoliczności tej sprawy.
W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9.11.1998 r. OPS/8/98 wyrażone zostało stanowisko, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, wydanie decyzji przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie w przedmiocie zajęcia stanowiska, o którym mowa w art. 106 § 5 Kpa narusza przepis art. 106 § 1 Kpa.
Strony postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ wydający decyzję mają zapewniony czynny udział w postępowaniu wszczętym przed organem współdziałającym. Zgodnie z art. 106 § 2 Kpa organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę. Strony mają w postępowaniu przed organem współdziałającym te same uprawnienia procesowe, które służą im w postępowaniu administracyjnym dla zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.
W wyroku z dnia 24.01.2008 r. II OSK 1931/06 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organ prowadzący postępowanie główne ma obowiązek ustalić, czy w postępowaniach uzgadniających wykonano obowiązek zawiadomienia stron w trybie art. 106 § 2 Kpa, czy strony brały w nich udział i czy składały zażalenia na wydane postanowienia oraz jak zakończyło się postępowanie zażaleniowe. Wiąże się z tym zasada zawarta w uchwale 7 sędziów NSA z 9 listopada 1998 r. (OPS 8/98, ONSA 1999, nr 1, poz. 7), że “jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, wydanie decyzji przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie w przedmiocie zajęcia stanowiska, o którym mowa w art. 106 § 5 Kpa., narusza przepis art. 106 § 1 Kpa” Przyjęcie, że organ prowadzący postępowanie główne nie może w żadnym stopniu kontrolować przebiegu i efektów postępowań organów współdziałających czyniłoby niewykonalną cytowaną wyżej uchwałę NSA. Nie oznacza to jednak, że organ prowadzący postępowanie główne kontroluje postanowienia organu współdziałającego w takim zakresie, jak organ uprawniony do rozpoznania zażalenia na te postanowienia. Badanie to jest ograniczone tylko do takiego zakresu, aby organ prowadzący mógł stwierdzić, że rzeczywiście do uzgodnień doszło, a strony nie były pozbawione możliwości obrony swoich praw. Jest to więc kontrola decyzji głównej.
Jeśli potrzebują Państwo porady prawnej związanej z uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy zapraszamy do skorzystania z usług Kancelarii Bona Artis.
Jeśli potrzebują Państwo wsparcia prawnego, zapraszamy do kontaktu z naszą kancelarią:
telefon: 12 307 14 04
formularz kontaktowy
FAQ – uzgadnianie projektu decyzji o warunkach zabudowy
Z czego wynika obowiązek uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy?
Obowiązek uzyskania uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika z art. 60 ust. 1 oraz z art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z podmiotami wskazanymi w art. 53 ust. 4 tej ustawy i w zakresie określonym tym przepisem.
Czego dotyczy uzgodnienie – decyzji czy projektu decyzji?
Uzgodnieniu podlega projekt decyzji o warunkach zabudowy, tj. sformalizowany dokument niemający jeszcze cech rozstrzygnięcia organu, ale wyrażający wszystkie ustalenia organu w zakresie warunków zabudowy. Dlatego uzgodnienie następuje po przeprowadzeniu wszystkich czynności wyjaśniających w sprawie.
Jaki jest termin na zajęcie stanowiska przez organ uzgadniający i co jeśli go nie dotrzyma?
W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dokonane.
Jakie są skutki wydania decyzji bez wymaganego uzgodnienia?
Podjęcie decyzji bez wystąpienia o wyrażenie wymaganego ustawą stanowiska będzie powodowało jej kwalifikowaną wadę i spełniało przesłankę wznowienia postępowania wymienioną w art. 145 § 1 pkt 6) Kpa, gdy decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu.
Zadzwoń lub napisz — wrócimy z odpowiedzią i podpowiemy najlepsze dalsze kroki w Twojej sprawie.
- ✅ szybki kontakt
- ✅ konsultacje: Kraków i zdalnie
- ✅ doświadczeni prawnicy
Odpowiemy najszybciej jak to możliwe.