Rozwód rodziców, a dobro wspólnych dzieci

Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi, że w sytuacji gdy poprzez rozwód rodziców miałoby ucierpieć dobro małoletniego wspólnego dziecka – rozwód jest niedopuszczalny.

Zgodnie z art. 56 § 2 k.r.o jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

W myśl powyżej przywołanego artykułu mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków. To zrozumiałe samo przez się ograniczenie dopuszczalności rozwodu tłumaczy konieczność postępowania Sądu, który w każdej sprawie musi w drodze bardzo starannego postępowania dowodowego, z zwłaszcza korzystając z usług biegłego psychologa, zagadnienie to wyjaśnić.

Z uwagi na to, iż nie została stworzona ustawowa definicja dobra dziecka, każda sprawa jest rozpatrywana przez Sąd indywidualnie. Po rozpatrzeniu każdej sprawy z osobna, przy zaistnieniu przesłanek z art. 56 § 2 k.r.o Sąd może uznać, iż rozwód byłby sprzeczny z dobrem dziecka, jeżeli doprowadziłby do osłabienia więzi z rodzicem, z którym dziecko nie będzie zamieszkiwało, a w efekcie tego może oddalić powództwo o rozwód.

Przeciwko orzeczeniu rozwodu ze względu na dobro wspólnych małoletnich dzieci może także przemawiać nieustępliwe stanowisko małżonków co do sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej, gdyż to może prowadzić do gorszących konfliktów, jak i okoliczność, że małżonek żądający rozwodu nie wywiązuje się z obowiązku alimentowania porzuconej rodziny. Takie orzeczenie mogłoby wówczas pogłębić aspołeczne nastawienie.

Podsumowując, zakaz orzekania rozwodu wbrew przesłance dobra dziecka ma charakter bezwzględny.Ustawa nie przewiduje od niego żadnych wyjątków, a ponadto wyłącza jakiekolwiek porównywanie dobra wspólnych dzieci małżonków z interesem innych osób. Dobro tych dzieci ma bezwzględne pierwszeństwo przed potrzebami i interesami dzieci pełnoletnich małżonków, dzieci jednego z małżonków czy dzieci pochodzące ze związku faktycznego.