Upadłość konsumencka Polaków poza krajami UE

W pracy Kancelarii Bona Artis zauważamy, że coraz więcej naszych rodaków zadłuża się za granicą. Tym samym, coraz więcej osób zadłużonych szuka ratunku od rosnących długów. Najbardziej popularnym rozwiązaniem jest ogłoszenie upadłości konsumenckiej, która umożliwia skuteczne uwolnienie się od ciężaru zaległości w regulowaniu zobowiązań.

W niniejszym artykule pochylimy się nad perspektywami ogłoszenia upadłości za granicą, a konkretnie – w krajach spoza Unii Europejskiej.

Stosownie do Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego – orzeczenie o wszczęciu postępowania upadłościowego wydane w jednym kraju UE podlega automatycznemu uznaniu we wszystkich pozostałych krajach członkowskich z takim samym skutkiem.

Jednakże powyższe rozporządzenie dotyczy tylko państw Unii Europejskiej. Sprawy mają się inaczej w stosunku do orzeczeń wydanych poza UE, czyli w krajach takich jak na przykład Norwegia, USA, Białoruś czy Ukraina.

Warto zacząć od tego, że przez uznanie rozumie się przeniesienie skutków tego orzeczenia na terytorium Polski.

Orzeczenia w sprawie upadłości konsumenckiej sądów zagranicznych państw spoza Unii Europejskiej są uznawane przez polskie sądy po wszczęciu przez uprawniony podmiot postępowania o uznanie takiego orzeczenia (postępowanie delibacyjne).

Na podstawie art. 1148 Kodeksu postępowania cywilnego każdy, kto ma w tym interes prawny, może wystąpić do sądu z wnioskiem o ustalenie, że orzeczenie sądu państwa obcego podlega albo nie podlega uznaniu. W ten sposób wszczyna się postępowanie delibacyjne w celu uzyskania wiążącego postanowienia sądu w przedmiocie uznania.

Każdy podmiot powołujący się w Polsce na uznanie zagranicznego orzeczenia jest zobowiązany przedłożyć odpowiednie dokumenty, tak aby sąd miał możliwość zbadania, czy spełnione są wymagania warunkujące uznanie zagranicznego orzeczenia. Wymaganymi dokumentami są: urzędowy odpis orzeczenia; dokument stwierdzający, że orzeczenie jest prawomocne (chyba że prawomocność orzeczenia wynika z jego treści) – wraz z ich uwierzytelnionym przekładem na język polski. Co warto pamiętać – uwierzytelnione przekłady na język polski dokumentów, muszą być sporządzone przez tłumacza przysięgłego (art. 256 k.p.c.).

Sądem właściwym do rozpoznania wniosku o ustalenie, że zagraniczne orzeczenie podlega albo nie podlega uznaniu, jest sąd okręgowy, który byłby miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy rozstrzygniętej orzeczeniem sądu państwa obcego lub w którego okręgu znajduje się miejscowo właściwy sąd rejonowy, a w braku tej podstawy – Sąd Okręgowy w Warszawie (art. 11481 § 1).

Kiedy sąd rozpatrzy wniosek, czyli wyda postanowienie w sprawie uznania bądź nieuznania wyroku sądu zagranicznego, to wówczas zgodnie z art. 11481 § 3 to postanowienie podlega zaskarżeniu: zażaleniem, skargą kasacyjną, skargą o wznowienie postępowania albo skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wydanego w tym przedmiocie.

Uznaniu podlegają orzeczenia sądów zagranicznych wydane tylko w sprawach cywilnych, zatem postępowanie w sprawie upadłości konsumenckiej zalicza się do tego katalogu.

Wniosek taki musi być również należycie opłacony. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 300) w art. 24 ust. 1 pkt 1 stanowi, że od wniosku o ustalenie, że orzeczenie sądu państwa obcego lub rozstrzygnięcie innego organu państwa obcego podlega albo nie podlega uznaniu pobiera się opłatę stałą w kwocie 300 zł.

Aby dowiedzieć się więcej na temat upadłości konsumenckiej, a także postępowania o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego – zapraszamy do kontaktu z Kancelarią Bona Artis.