Wezwanie wierzycieli do zgłoszenia swoich wierzytelności.

Upadłość konsumencka, to postępowanie sądowe, które ma doprowadzić do częściowego lub pełnego oddłużenia osoby fizycznej, ale jednocześnie do jak najpełniejszego zaspokojenia wierzycieli z posiadanego przez dłużnika majątku.

Pierwszym etapem procedury oddłużeniowej jest złożenie wniosku o upadłość konsumencką. Wniosek składa się na formularzu w sądzie rejonowym właściwym dla miejsca zamieszkania dłużnika i powinien zawierać m.in. okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie, aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników, spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty, a także informacje o osiągniętych przychodach oraz o kosztach poniesionych na utrzymanie.

Zgodnie z Ustawą – Prawo upadłościowe po wydaniu przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości sąd doręcza je upadłemu oraz wyznaczonemu syndykowi masy upadłości, a także powiadamia właściwą izbę administracji skarbowej oraz właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego. Ponadto sąd dokonuje obwieszczenia o upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym i wzywa wierzycieli upadłego do zgłoszenia swoich wierzytelności na ręce syndyka w terminie 30 dni.

Celem tego obwieszczenia jest umożliwienie wierzycielom wzięcia udziału w postępowaniu upadłościowym, bowiem kolejny etap procedury oddłużeniowej to właśnie ustalenie i zatwierdzenie  listy wierzytelności, a następnie spieniężenie przez syndyka majątku upadłego dłużnika.

Wobec tego wierzyciele muszą wykazać się pewną aktywnością, w postaci zgłoszenia wierzytelności. Dokonuje się tego na piśmie w dwóch egzemplarzach i zgodnie z art. 240 prawa upadłościowego powinno ono zawierać:

• imię i nazwisko albo nazwę wierzyciela, jego miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres oraz numer PESEL/numer w KRS lub też inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
• określenie wierzytelności wraz z należnościami ubocznymi oraz wartość wierzytelności niepieniężnej;
• dowody stwierdzające istnienie wierzytelności
• kategorię, do której wierzytelność ma być zaliczona;
• zabezpieczenia związane z wierzytelnością;
• w razie zgłoszenia wierzytelności, w stosunku do której upadły nie jest dłużnikiem osobistym, przedmiot zabezpieczenia, z którego wierzytelność podlega zaspokojeniu;
• stan sprawy, jeżeli co do wierzytelności toczy się postępowanie sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne lub przed sądem polubownym;
• jeżeli wierzyciel jest wspólnikiem albo akcjonariuszem spółki będącej upadłym – ilość posiadanych udziałów albo akcji oraz ich rodzaj;
• oraz numer rachunku bankowego wierzyciela.

Po dokonaniu zgłoszenia, to właśnie syndyk będzie podejmował sprawdzenie zgłoszenia pod względem formalnym, analizy merytorycznej i na tej podstawie, będzie ustalał listę wierzytelności. Wobec tego w razie ewentualnych braków formalnych lub fiskalnych syndyk wzywa do ich uzupełnienia. Jeżeli pomimo wezwania, zgłoszenie wierzytelności nie będzie spełniało wymagań pisma procesowego lub wymagań określonych w art. 239 i art. 240 Prawa upadłościowego, to syndyk w drodze zarządzenia zwróci zgłoszenie wierzytelności. Na to zarządzenie wierzycielom przysługuje środek zaskarżenia do sędziego-komisarza.

Należy także wspomnieć o dodanym nowelizacją z 2020 r. art. 239a Prawa upadłościowego. Przepis stanowi o tym, że zgłoszenie wierzytelności przerywa bieg terminu przedawnienia, a po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu albo umorzeniu postępowania upadłościowego.

Zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym właściwie pełni tę samą funkcję, co wytoczenie powództwa w postępowaniu cywilnym, jako że postępowanie upadłościowe stanowi formę cywilnej egzekucji generalnej, w której uczestniczy naraz wielu wierzycieli jednego dłużnika. Zgłaszając wierzytelność, wierzyciel musi pamiętać o zachowaniu wszystkich wymogów, jakie takiemu zgłoszeniu stawiają przepisy prawa upadłościowego. Dotyczy to zarówno formy zgłoszenia, jego treści, jak i czasu, w którym powinno zostać dokonane. Wierzyciel, który nie zgłosił swojej wierzytelności nie będzie brał udziału w podziale środków uzyskanych z likwidacji masy upadłości ani z wpłat dokonywanych w ramach realizacji planu spłaty.