Decyzja o warunkach zabudowy dla gruntów leśnych

W ostatnim czasie w naszej Kancelarii mieliśmy okazję prowadzić sprawę zmiany przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne. Działka położona jest w miejscowości, dla której nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, znajduje się w sąsiedztwie nieruchomości zabudowanych i ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Jak się okazało, posiada również zgodę wyrażoną na wykorzystanie na cele nieleśne w „starym” miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym zmiana przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne możliwa jest tylko w drodze uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ do jej dokonania konieczne jest uzyskanie zgody właściwego organu (dla gruntów prywatnych – zgody marszałka województwa wyrażonej po uzyskaniu opinii izby rolniczej) udzielanej w toku postępowania planistycznego.

Wyjątek od tej zasady stanowią grunty leśne, nieobjęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, które nie wymagają uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (np. grunty położone w granicach administracyjnych miast), albo są objęte zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

W art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określone zostały warunki wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Przepis ten ma zastosowanie również do gruntów leśnych, choć tylko w wyjątkowych i nielicznych przypadkach. Niemniej jednak, jeżeli działka leśna spełnia łącznie wszystkie określone w nim warunki, tj. gdy:

• co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;
• teren jest położony na obszarze uzupełnienia zabudowy;
• teren ma dostęp do drogi publicznej;
• istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
• teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
• decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;
• zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, ustanowione zostały wymienione w przepisie zakazy, strefie kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, lub strefie bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu,

wówczas nie ma przeszkód aby zmienić przeznaczenie gruntu leśnego w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Kluczowa w tym przypadku jest możliwość powołania się na zgodę na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne uzyskaną przy sporządzaniu planów miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Zagadnienie to było przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale 7 sędziów z dnia 29.11.2010 r. II OPS 1/10 stwierdził, że warunek wydania decyzji o warunkach zabudowy o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest spełniony jeżeli dla danego terenu jest tylko zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne, wyrażona przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5) i ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Jak wskazał NSA, koniecznym warunkiem “skuteczności” zgody udzielonej przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, tj. możliwości wykorzystania gruntu leśnego na cele nieleśne, jest “wykorzystanie” tej zgody przez ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak czytamy w uzasadnieniu wyroku, ideą przyświecającą zamieszczeniu w art. 61 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sformułowania “teren jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1” było to, aby decyzje o warunkach zabudowy w przypadku braku planów można było wydawać dla terenów, które zostały objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów, jeżeli zgoda została uwzględniona w planach, które utraciły moc, a zmiana przeznaczenia tych gruntów została dokonana w tych planach.

A zatem, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że możliwe jest wydanie decyzji pozytywnej o warunkach zabudowy dla obszaru wymagającego zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych, na cele nieleśne, jeżeli zmiana ta jest objęta zgodą uzyskaną przy sporządzaniu planów miejscowych obowiązujących przed 01.01.1995 r.

Jeśli potrzebują Państwo porady prawnej dotyczącej zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, zapraszamy do skorzystania z usług Kancelarii Bona Artis.