Odrzucono Twój wniosek o upadłość konsumencką? Złóż ponowny wniosek

Postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości konsumenckiej jest postępowaniem szczególnym. Nie często można liczyć na ogłoszenie upadłości już po na pierwszej rozprawie. Wnioski są oceniane przez Sądy z dużą dokładnością i ostrożnością.

Często zdarza się, że Sądy odrzucają wniosek. Pojęcia tego nie należy mylić z oddaleniem wniosku. Każde z tych pojęć wywołuje odmienne skutki w sferze praw osoby wnioskującej.
Odrzucenie Wniosku oznacza rozstrzygnięcie Sądu odmawiające merytorycznego rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości z uwagi na brak pewnych dodatnich przesłanek lub wystąpienie przeszkód procesowych w jego rozpoznaniu.


Odrzucenie wniosku zwalnia Sąd z obowiązku merytorycznego rozpoznania sprawy.

Zgodnie z art. 199 k.p.c, Sąd odrzuci pozew:
1) jeżeli droga sądowa jest niedopuszczalna;
2) jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona;
3) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli powód nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej powodem zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
Jak rozumieć te przepisy? Na pierwszy rzut oka wydają się skomplikowane. Omówmy pierwszą z przesłanek, tj. niedopuszczalność drogi sądowej. Z tą sytuacją mamy z nią do czynienia, jeżeli zachodzi brak legitymacji Sądu Polskiego do rozpoznania wniosku.
Kiedy Sąd może skorzystać z tego prawa? Sąd może użyć takiej podstawy przy odrzucaniu pozwu wtedy, gdy Wnioskodawca czyli Dłużnik nie ma miejsca zwykłego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zdarzyć się tak może, jeżeli Dłużnik nie zamieszkuje w domu rodzinnym i zarobkuje na terytorium państwa trzeciego.

Zaistnienie tej przesłanki nie zawsze oznacza wykluczenie możliwości ubiegania się o upadłość konsumencką w przyszłości. Pomocne w tym przypadku będą przepisy Prawa Upadłościowego, które wskazują wprost: „jeżeli Dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej głównego ośrodka podstawowej działalności, właściwy jest sąd miejsca zwykłego pobytu albo siedziby dłużnika, a jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zwykłego pobytu albo siedziby, właściwy jest sąd, w którego obszarze znajduje się majątek dłużnika”.
Jak należy to rozumieć? Najprościej tłumacząc oznacza to, że aby uniknąć odrzucenia Wniosku, wystarczy wskazać na majątek, który znajduje się w Polsce. Mogą to być ruchomości, jak również nieruchomości, mające jakąkolwiek wartość.

Add a Comment

Your email address will not be published.