Wyłączenie gruntu z produkcji rolnej

Właściciele niezabudowanych nieruchomości chcący je zabudować często trafiają na niespodziewaną przeszkodę w postaci przeznaczenia ich gruntu na cele rolne. Takie przeznaczenie uwzględnia się w ewidencji gruntów prowadzonej przez starostwo powiatowe. Taki zabieg blokuje możliwość uzyskania pozwolenia na budowę, a co za tym idzie – bardzo często wybudowanie dla siebie domu.

Metodą na poradzenie sobie z powyższą sytuacją jest instytucja wyłączenia gruntu z produkcji rolnej na cele budownictwa mieszkaniowego przewidziana przez art. 12a Ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Stanowi ona de facto modyfikację regulacji zawartej w art. 11 wymienionej ustawy, która przewiduje wyłączenie użytków rolnych z produkcji poprzez wydanie decyzji zezwalającej na takie wyłączenie, jednakże wiąże się to z nałożeniem na właściciela gruntu objętego decyzją dodatkowych obowiązków oraz rocznymi opłatami, które przewiduje art. 12.

Zastosowanie art. 12a Ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych pozwala na uniknięcie wymienionych powyżej opłat przy spełnieniu jednego warunku – grunt wyłączany z produkcji rolniczej nie może być większy niż 0,05 ha dla budynku jednorodzinnego i 0,02 ha na każdy lokal mieszkalny, w przypadku budynku wielorodzinnego.

Powyższe wyłączenie można zrealizować w ramach istniejącej nieruchomości, tzn. nie ma konieczności dokonywania notarialnego podziału. Procedura rozpoczyna się złożeniem odpowiedniego wniosku do Starostwa Powiatowego, może natomiast ulec skomplikowaniu wskutek zdarzającej się często konieczności otrzymania dodatkowych pozwoleń lub opinii od np. organów ochrony środowiska lub zabytków. Z uwagi na prawdopodobną konieczność prowadzenia postępowania przed wieloma instytucjami, warto skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika celem szybszego otrzymania pozwolenia na budowę.